Sherbek dadasi bilan telefon doʻkoniga kirdi. Peshtaxtada ikkita telefon yonma-yon turardi.
Birinchisining yorligʻida 2 350 000 soʻm, ikkinchisinikida 235 000 soʻm deb yozilgan edi.
— Ikkalasining narxi deyarli bir xil-ku, — dedi Sherbek. — Qarang, raqamlari bir xil: 2, 3, 5.
Dadasi kulib qoʻydi.
— Raqamlar bir xil, lekin ularning razryadi boshqacha, — dedi u. — sonni oʻngdan boshlab uchtalikka ajratib koʻr.
Sherbek barmogʻi bilan boʻshliqlarni koʻrsatdi. Har uchtalik — bitta sinf ekan.
— Birinchisi ikki million uch yuz ellik ming, ikkinchisi esa ikki yuz oʻttiz besh ming, — dedi u sekin. — Demak birinchisi 10 marta qimmat.
— Mana endi toʻgʻri oʻqiding, — dedi dadasi. — Doʻkonda odamlar eng koʻp shu xatoga aldanadi. Narxni oʻqishda birinchi ish — taqqoslash emas, yoyilma yozuvni koʻrish.
Sherbek arzonrogʻini tanladi. Uydagi hisob daftariga esa oʻsha kuni bitta qator yozib qoʻydi: «Bitta nol — oʻn marta.»