Sandiqni ochgan egizaklar birinchi boʻlib «+» oʻyinchoqni olishibdi. Birjon uni oʻzining yoniga qoʻygan edi — yonida yana bitta Birjon paydo boʻlibdi! 1 + 1 = 2.
— Zoʻr-ku! — qichqiribdi Birjon. — Yana bitta qoʻshamiz!
Shu tariqa ular qoʻshishni kashf qilishibdi. «−» oʻyinchoq esa aksincha ishlar ekan: kimni bossang, oʻsha bitta kamayadi. Bu ayirish edi. Minusjon «−»ni juda yoqtirib qolibdi, lekin hech kimga bermas, belidan ham yechmas edi.
Bir kuni Birjon «+»ni yonboshiga yotqizib, qiyshaytirib koʻribdi. Oʻyinchoq «×»ga aylanibdi. Uni kimga tekkizsa — oʻsha birdaniga bir necha marta koʻpayib ketar ekan: uchta Birjonga «× 4» tekkizsa, saroy oʻn ikkita Birjonga toʻlib ketibdi. Bu koʻpaytirish edi: 3 × 4 = 3 + 3 + 3 + 3 = 12.
Egizaklarning shovqinini eshitib, Qirol Noʻl ham oʻyinga qoʻshilibdi. Avval «+»ni oʻzi bilan sinab koʻribdi: beshlikka qoʻshilibdi. Besh — besh boʻlib qolaveribdi. Yettiga qoʻshilibdi — yetti hatto sezmabdi ham.
— Qoʻshilaman — hech kim sezmaydi, — xoʻrsinibdi qirol. 5 + 0 = 5.
Keyin «×»ni olibdi. Beshlikni koʻpaytiribdi — puf! — besh gʻoyib boʻlibdi, oʻrnida faqat Noʻl. Yettini koʻpaytiribdi — puf! Mingni — puf!
— Voy, kechirasiz… — debdi qirol har safar. — Yana koʻpaytirib qoʻydim-a.
Saroydagilar qirol «×» oʻyinchoqni qoʻliga olganini koʻrishi bilan har tomonga qochishar ekan. Chunki har qanday son × 0 = 0. Nolni beshta qator qilib tursang ham — hech kim yoʻq. Besh kishini nol marta saflasang ham — hech kim yoʻq.
— Qoʻshilaman — hech kim sezmaydi. Koʻpaytiraman — hamma yoʻqoladi, — debdi qirol kechqurun Oyga. — Bu qanaqa hayot?!
Oy uni yupatibdi: «Sen hech kimni yomonlik bilan yoʻq qilmaysan. Senda shunday qoida bor, xolos.»
Oʻsha kechasi qirol charchab, tekislikning qoq oʻrtasida uxlab qolibdi. Egizaklar esa hali uxlamagan edi. Ular «−» oʻyinchoq ustida sakrab oʻynashardi — sakrashdi, sakrashdi, toki undan ikkita nuqta otilib chiqib, biri tepasiga, biri pastiga yopishib qolguncha. Oʻyinchoq «÷»ga aylandi.
Egizaklar bir-biriga qarashdi. Keyin uxlab yotgan qirolga qarashdi.
Ertakda belgilar egizaklarning oʻyinidan tugʻiladi — bu rivoyat. Aslida belgilar ancha yosh: «+» va «−» birinchi marta 1489-yilda Germaniyada bosilgan kitobda uchraydi (Yohannes Vidman), «×» — 1631-yilda (Uilyam Otred), «÷» esa 1659-yilda (Yohann Ran). Undan oldin hisoblar soʻz bilan yozilgan.
Nolning ikki qoidasi esa qadimiy va oʻzgarmas: a + 0 = a va a × 0 = 0.
Keyingi qismda: egizaklar «÷» oʻyinchoqni uxlab yotgan qirolning ustiga qoʻyadi. Shu kechadan keyin saltanatda birinchi qonun paydo boʻladi.