1815-yil, London. Mashhur shoir Lord Bayronning qizi Ada tugʻiladi. Bir necha haftadan keyin Bayron oilani tashlab ketadi va qizini boshqa hech qachon koʻrmaydi. Adaning onasi qizi otasiga oʻxshab «xayolparast» boʻlib qolishidan qoʻrqadi va unga qatʼiy matematika oʻrgatadi.
Ada 17 yoshida Charlz Bebbij (Charles Babbage) bilan tanishadi. Bebbij bir hisoblash mashinasi loyihasini oʻylab yurardi. U ogʻir tishli gʻildiraklardan iborat boʻlib, uni perfokartalar orqali boshqarish rejalashtirilgan edi. Bebbij uni «Analitik mashina» deb atadi.
1843-yilda Ada italyan muhandisining bu mashina haqidagi fransuzcha maqolasini inglizchaga tarjima qildi. Lekin u shunchaki tarjima qilmadi: maqolaga oʻzidan izohlar qoʻshdi va ular asl maqoladan uch barobar uzun boʻlib chiqdi.
Oxirgi, «G» izohida Ada mashina murakkab sonlar ketma-ketligini qanday hisoblashi kerakligini qadam-baqadam yozib chiqdi. Qaysi qadam qaysi qadamdan keyin keladi, qaysi natija qayerda saqlanadi, qaysi qadamlar takrorlanadi. Bugun biz bunday rejani dastur deymiz. Shuning uchun Adani koʻpincha birinchi dasturchi deyishadi.
Eng ajablanarlisi shuki, mashina hech qachon qurilmadi. Ada mavjud boʻlmagan kompyuter uchun dastur yozgan edi.
Ammo uning eng uzoqni koʻrgan fikri boshqa edi. U yozgan edi: agar musiqadagi tovushlar orasidagi qoidalarni belgilar bilan ifodalash mumkin boʻlsa, mashina kuy ham tuza oladi. Yaʼni mashina faqat sonlarni emas, istalgan belgilarni qayta ishlay oladi. Yuz yildan keyin aynan shu gʻoya hamma kompyuterlarning asosiga aylandi.
Ada 1852-yilda, atigi 36 yoshida vafot etdi. 1980-yilda dasturlash tillaridan biri uning sharafiga «Ada» deb nomlandi.