Mashgʻulotdan keyin murabbiy Karim aka oʻyinchilarni zal devoriga chaqirdi. U yerda katta qogʻoz osilgan edi.
Qogʻozda jamoaning olti oylik natijasi grafik qilib chizilgandi. Gorizontal oʻqda oylar, vertikal oʻqda toʻplangan ochkolar turardi.
«Avval shkalaga qaranglar», — dedi Karim aka. — «Bitta katak 2 ochko. Buni sezmasangiz, hamma oʻzgarish ikki barobar kichik koʻrinadi.»
Shkala aniq boʻlgach, u har bir nuqtani oʻqib chiqdi: sentabr 6, oktabr 9, noyabr 9, dekabr 4, yanvar 10, fevral 12.
Bekzod chiziqning shaklini kuzatdi. Boshida oʻsish bor. Keyin oktabr bilan noyabr orasi butunlay tekis boʻlak: natija oʻzgarmagan. Dekabrda esa chiziq keskin pasayishga oʻtadi.
«Dekabr imtihonlar oyi boʻldi», — esladi Karim aka. — «Uchta oʻyinchi mashgʻulotga kelolmadi.»
Undan keyingi boʻlak esa butun grafikdagi eng tik joy edi: 4 dan 10 ga, yaʼni +6 ochko.
«Mana shu boʻlak menga hammasidan koʻproq yoqadi», — dedi murabbiy. — «Eng baland nuqta fevralda. Lekin eng katta oʻzgarish yanvarda boʻlgan. Bular ikki xil gap.»
Mavsum yigʻindisi esa devorning pastida turardi: 50 ochko.