Afsona bilan Dilnoza shanba kuni uchrashmoqchi boʻlishdi.
— Menikiga kel, — dedi Dilnoza.
— Yoʻq, oʻrtada uchrashaylik, — dedi Afsona. — Shunda ikkalamiz ham teng yuramiz.
Gap oson edi, lekin qayeri oʻrtasi ekanini hech biri bilmasdi. Afsona telefondagi xaritani ochdi. Shahar koʻchalari katak boʻlib joylashgan edi, har bir katakning tomoni 150 metr.
U maktabni koordinata boshi qilib oldi. Shunda oʻzining uyi (−3; 4), Dilnozaniki esa (5; 4) nuqtaga tushdi.
— Ikkalamizning ordinatamiz bir xil, — dedi Afsona. — Toʻrt. Demak bitta koʻchada yashar ekanmiz.
Uylar orasidagi masofani u abssissalardan hisobladi. Manfiy son bor edi, shuning uchun ayirmaning modulini oldi: |5 − (−3)| = 8 katak, yaʼni 1200 metr.
— Endi kesmaning oʻrtasini topamiz, — dedi Afsona.
Buning uchun ayirma emas, yarim yigʻindi kerak edi: (−3 + 5) ÷ 2 = 1. Ordinata oʻzgarmadi. Uchrashuv nuqtasi — (1; 4).
Afsona xaritani kattalashtirdi. Oʻsha nuqtada tuman kutubxonasi turardi.
— Toʻrt katakdan, — dedi u. — Har birimizga 600 metr.
Kechqurun ular Jasurni ham chaqirishdi. Uning uyi (1; −2) da edi.
— Mening abssissam ham bir, — dedi Jasur xaritaga qarab. — Demak menga vertikal yoʻl: |4 − (−2)| = 6 katak. Toʻqqiz yuz metr. Sizlarnikidan koʻp!
— Lekin sen kutubxonaga eng yaqin yashaysan, — dedi Afsona. — Bizga shanba kerak, senga esa har kuni ochiq.