Chorshanba, kech.
Yozgi sayohatni rejalashtiryapman. Butun jamgʻarmam — 200 000 soʻm, undan koʻp pulim yoʻq.
Borish-kelish yoʻl kirasi 45 000 soʻm. Har bir kun uchun ovqat va mayda xarajatlarga taxminan 20 000 soʻm ketadi.
Savolim oddiy: koʻpi bilan necha kun qola olaman?
Avval tenglama yozmoqchi boʻldim, keyin toʻxtadim. Menga «roppa-rosa» kerak emas — pulimni oshirmasligim kerak. Bunday shart tenglik bilan emas, tengsizlik bilan yoziladi. «Koʻpi bilan» degani — ≤.
Kunlar sonini k deb oldim: 45 000 + 20 000k ≤ 200 000.
Yechish tenglamadagidek boʻldi. Ikki tomondan 45 000 ni ayirdim: 20 000k ≤ 155 000. Keyin 20 000 ga boʻldim — bu musbat son, demak ishora oʻzgarmadi: k ≤ 7,75.
Mana shu yerda bir daqiqa oʻyladim. Yetti kun butun sakkizdan uch kun degan javob yoʻq — kun butun son boʻlishi kerak. Va kattaroq tomonga yaxlitlash mumkin emas, chunki sakkiz kunga pul yetmaydi.
Tekshirdim: 7 kun boʻlsa 45 000 + 140 000 = 185 000 soʻm — yetadi. 8 kun boʻlsa 205 000 soʻm — yetmaydi.
Demak 7 kun. Va qoʻlimda yana 15 000 soʻm qoladi — sovgʻaga.
Bugun tushundimki, tengsizlikning javobi bitta son emas, yechimlar toʻplami ekan. Hayotda esa koʻpincha aynan shunday: aniq javob emas, chegara kerak.