Bahor bayramida maktab hovlisida lotereya oʻtkazildi. Devorga katta varaq osib qoʻyilgan edi va unda hamma sonlar ochiq yozilgandi.
Jami 2 000 ta bilet chiqarilgan. Har biri 5 000 soʻm.
Yutuqlar ham yozilgan edi: bitta velosiped — 1 500 000 soʻm; beshta quloqchin — har biri 200 000 soʻm; ellikta kitob — har biri 30 000 soʻm.
Sherbek varaqni oʻqidi va daftariga koʻchira boshladi.
Avval yutuq fondini topdi: 1 500 000 + 5 × 200 000 + 50 × 30 000 = 1 500 000 + 1 000 000 + 1 500 000 = 4 000 000 soʻm.
Keyin tushumni hisobladi: 2 000 × 5 000 = 10 000 000 soʻm.
Yutuqli biletlar soni: 1 + 5 + 50 = 56 ta. Bular — qulay hollar.
Demak yutish ehtimolliki 56 ÷ 2 000 = 0,028, yaʼni 2,8 foiz.
Yutmaslik ehtimolligini Sherbek sanab oʻtirmadi. Teskari hodisa qoidasi bir qatorda javob berdi: 1 − 0,028 = 0,972 — 97,2 foiz.
Lekin eng qiziq son oxirida chiqdi. Sherbek yutuq fondini biletlar soniga boʻldi: 4 000 000 ÷ 2 000 = 2 000 soʻm. Bu — bitta biletga toʻgʻri keladigan oʻrtacha qaytim.
Bilet 5 000 soʻm turadi, qaytim esa 2 000 soʻm. Har 5 000 soʻmdan 2 000 soʻm qaytadi, qolgan 3 000 soʻm esa tashkilotchida qoladi. Hammasi boʻlib 10 000 000 − 4 000 000 = 6 000 000 soʻm.
Sherbek daftarini yopdi va shunday deb yozib qoʻydi: «Lotereyada yutqazish uchun omadsiz boʻlish shart emas. Yutqazish oʻyinning shartiga kiritib qoʻyilgan».
Shunga qaramay u bitta bilet oldi va kitob yutib chiqdi. Chunki tasodif 2,8 foizni ham baʼzan tanlaydi — faqat unga tayanib boʻlmaydi.