Sherbek yozgi lagerga borishga tayyorlanayotgan edi. Lager ikki hafta davom etadi — 14 kun.
Onasi jomadonni ochib qoʻydi: «Kiyimni oʻzing yigʻ. Faqat har kuni bir xil koʻrinmaslikka harakat qil.»
Sherbek shkafga qaradi va sanashni boshladi. Toʻrtta futbolka, uchta shim va ikkita kepka bor edi.
«Toʻqqizta narsa, — dedi onasi. — 4 + 3 + 2. Ikki haftaga yetmaydi, yana olib beraman.»
«Shoshmang», — dedi Sherbek.
U daftarni oldi va daraxt diagrammasi chiza boshladi. Har bir futbolkadan uchta shox chiqdi — har bir shim uchun bittadan. Toʻrtta futbolka, har birida uchtadan: 4 × 3 = 12.
Keyin har bir shoxdan yana ikkitaga tarmoqlanadi, chunki kepka ham ikkita: 12 × 2 = 24.
Bu — koʻpaytirish prinsipi. Har bir bosqich yangi koʻpaytiruvchi qoʻshadi.
Daraxtning oxirgi uchlarini sanadi. «Yigirma toʻrt xil kiyinish mumkin ekan, — dedi Sherbek. — Lagerga esa atigi 14 kun. Yetadi, hatto oʻntasi ortib ham qoladi.»
Onasi ishonqiramadi: «Toʻqqizta narsadan yigirma toʻrtta variant chiqadimi?»
«Chiqadi. Chunki har bir futbolka har bir shim bilan kiyiladi. Siz «yo futbolka, yo shim» deb sanadingiz — men esa hammasini birga kiyaman.»
Onasi bir oz oʻylab turdi. «Unda yana bitta kepka xarid qilsam?»
Sherbek darrov hisobladi: 4 × 3 × 3 = 36.
Bitta arzon kepka variantlar sonini yana oʻn ikkitaga oshirdi. Onasi kuldi: «Demak eng foydali xarid — eng koʻp narsa bilan kombinatsiyaga kirishadigani ekan.»
Sherbek jomadonni yopdi. Ichida toʻqqizta narsa bor edi — va yigirma toʻrt kunlik reja.