Nodira opa sinfni tushlikka kafega olib bordi. Bolalar oʻttiz yetti nafar edi.
Kafe eshigida ofitsiant kutib oldi.
— Bizda stollar olti kishilik, — dedi u. — Nechtasini tayyorlaymiz?
Sardor darrov hisobladi. U boʻlinuvchi 37 ni boʻluvchi 6 ga boʻldi va 6 deb javob berdi.
Bolalar oʻtira boshlashdi. Oltita stol toʻldi. Keyin Bekzod turgan joyida qoldi — unga oʻrindiq yetmadi.
— Hisobing toʻgʻri edi, — dedi Nodira opa kulib. — Lekin sen qoldiqni unutding.
U qogʻozga yozdi: 37 ÷ 6 = 6 (qoldiq 1). Oltita stolda 36 bola oʻtiribdi, bittasi esa hamon tik turibdi.
— Demak javob 6 emas, 7, — dedi Afsona. — Bekzodga ham stol kerak.
Ofitsiant yettinchi stolni surdi. Bekzod yolgʻiz oʻzi oʻtirdi va hammani kulgi bosdi.
Nodira opa boʻlinmani tekshirish usulini ham koʻrsatdi: 6 × 6 + 1 = 37. Hammasi joyida.
— Esda tutinglar, — dedi u. — Masala «kamida nechta kerak?» deb soʻrasa, qoldiq uchun doim yana bitta qoʻshiladi. Bir savol — bir stol, teng boʻlish esa har doim ham chiqavermaydi.