Kutubxonaga toʻrtta bir xil paket keldi. Kutubxonachi Nodira opa ularni stolga qoʻydi va ikki oʻquvchidan sanashni soʻradi.
Har bir paketda 12 ta kitob va 3 ta daftar bor edi.
Afsona shunday sanadi: har paketda 12 + 3 = 15 ta narsa, paketlar toʻrtta, demak 4 × 15 = 60 ta.
Jasur boshqacha sanadi: kitoblar 4 × 12 = 48 ta, daftarlar 4 × 3 = 12 ta, jami 48 + 12 = 60 ta.
— Meniki tezroq, — dedi Afsona.
— Meniki toʻgʻriroq, — dedi Jasur.
Nodira opa doskaga ikkala yoʻlni ham yozdi. Kitoblar sonini — u hozircha oʻzgaruvchi — n bilan belgiladi. Afsonaning yoʻli: 4(n + 3). Jasurning yoʻli: 4n + 12.
— Ikkalangiz ham haqsiz, — dedi u. — Bu ikki ifoda har qanday n da bir xil javob beradi. Qavs oldidagi koʻpaytuvchi ichkaridagi har bir hadga tarqaladi. Buni taqsimot qonuni deyiladi.
Shu payt Nodira opa ikkita paketdan bittadan kitob oldi — ularni tekshirish kerak edi. Sinf yangi hisobni yozdi: 4(n + 3) − 2. Qavsni ochib, ixchamlashdan keyin 4n + 10 qoldi.
n = 12 da bu 58 ta narsa beradi. Afsona oddiy yoʻl bilan tekshirdi: 60 − 2 = 58 ✓
— Matematikada bitta javobga koʻp yoʻl boradi, — dedi Nodira opa. — Faqat ular bir-biriga zid boʻlmasligi kerak. Zid chiqsa — demak bittasida xato bor.