Karim aka hovlida yogʻoch tayyorlayapti. Bekzod unga yordamlashgani kelgan.
Usta ikkita uzun yogʻochni yonma-yon qoʻydi va bir xil uzunlikda kesdi.
«Nega ikkalasi ham teng boʻlishi kerak?» — soʻradi Bekzod.
«Chunki tom qiyshiq boʻlmasligi kerak», — dedi Karim aka. «Ikki yon tomon teng boʻlsa, uchburchak teng yonli boʻladi. Unda ikki tomonga bir xil qiyalik tushadi.»
Yogʻochlarni koʻtarib, uchida tutashtirdi. Pastda ular gorizontal asosga tayanardi. Usta transportir bilan oʻlchadi: har bir yogʻoch gorizontal bilan 40° hosil qilgan.
«Endi uchidagi burchakni oʻlchayman», — dedi u va narvonga qoʻl uzatdi.
«Shart emas», — dedi Bekzod. «Oʻlchamasdan ham aytaman.»
U yerga chizib koʻrsatdi. Yon tomonlar teng, demak asosdagi burchaklar ham teng: ikkalasi ham 40°. Uchala burchakning yigʻindisi esa har doim 180°.
40 + 40 = 80, keyin 180 − 80 = 100°.
Karim aka narvondan tushdi, transportirni qoʻydi va kuldi: «Roppa-rosa yuz. Demak endi men sendan soʻrayman.»
Qoʻshni Nodira opa tikroq tom soʻragan edi — yogʻochlar 55° ostida. Bekzod darrov hisobladi: 55 + 55 = 110, 180 − 110 = 70°.
«Uchidagi burchak kichraydi, tom esa qiyalikni oshiradi», — dedi u. «Qor koʻp joyda shunday qilishadi: qor tikroq tomda turmaydi.»
Peshtoqning tepasiga usta kichkina naqshli uchburchak oʻrnatdi. Uning uchala tomoni ham teng edi — teng tomonli uchburchak. Bunday shaklda hisob ham qisqa: 180 ÷ 3 = 60°, uchala burchak ham.
«Sen bugun bitta ham yogʻoch koʻtarmading», — dedi Karim aka ketayotib, «lekin hisob bilan menga bir soat vaqt tejab berding.»