Nodira opa doskaga bitta harf yozdi va sinfga qaradi.
— Bugun bizda sirli son bor, — dedi u. — Uning nomi n. Kim topsa, uy vazifasidan ozod.
Sinf jonlandi. Sherbek qoʻl koʻtardi:
— Bu qanaqasi? Harf-ku, son emas.
— Toʻgʻri, — dedi Nodira opa. — Harf sonning oʻrnida turibdi. Biz uni hali bilmaymiz, shuning uchun unga nom berdik. Bunday songa nomaʼlum deyiladi. Agar u har safar boshqacha boʻlsa, oʻzgaruvchi deyiladi.
— Birinchi maslahat, — davom etdi u. — n — sinfimizdagi partalar soni. Har partada ikki kishidan oʻtiramiz. Sinfdagi oʻquvchilar sonini qanday yozamiz?
Afsona javob berdi:
— Har partada 2 tadan, partalar n ta. Demak 2n.
— Ana shu — ifoda, — dedi Nodira opa. — Endi ikkinchi maslahat: sinfimizda 24 oʻquvchi bor.
Jasur harf oʻrniga son qoʻyib sinab koʻrishni boshladi. n = 10 boʻlsa, 2 × 10 = 20 — kam. n = 11 boʻlsa, 22 — yana kam. n = 12 boʻlsa, 2 × 12 = 24 ✓
— Oʻn ikkita parta! — deb qichqirdi u.
— Barakalla, — dedi Nodira opa. — Topgan soning n ning qiymati boʻladi. — Endi eng muhim savol: nega harf kerak boʻldi?
Sinf jim qoldi. Afsona sekin javob berdi:
— Chunki javobni bilmasdan turib ham u haqda gapirish mumkin ekan.
Nodira opa jilmaydi. Algebra shu yerdan boshlanadi.